Kotwica Halla to abez zapasówkonstrukcja kotwy — jedna z rodziny, która obejmuje również konstrukcje takie jak kotwica Spek. [1] Nazwa „Sala” określa konkretny układ części; nie jest to ocena siły trzymania ani samo w sobie stwierdzenie, że jedna kotwica może zastąpić inną. To, co definiuje konstrukcję Halla, to połączenie obrotowe: korona i łapy tworzą jeden zespół odlewany, a trzon jest połączony z tym zespołem w taki sposób, że oba mogą się obracać względem siebie wokół środka korony. [2] W tym artykule omówiono części kotwy Halla, działanie tego złącza obrotowego oraz sposób odczytywania wymiarów i połączeń na rysunku kotwy Halla. Zamierzonym czytelnikiem jest osoba określająca lub przeglądająca sprzęt kotwiczny dla statku komercyjnego.
Części kotwicy hali
Kotwica Halla składa się z korony kotwicy, dwóch przywr, trzonu, kajdan i kilku szpilek. Korona i przywry odlane są integralnie, ustawione prostopadle do siebie. Trzon wkładany jest w koronę. Trzon i zespół łapy mogą obracać się wokół centralnego punktu korony. [2]
Z opisu tego wynikają dwie grupy części. Odlewany zespół korony i przywry stanowi koniec kotwicy stykający się z ziemią: przywry to części, które mają wejść do dna morskiego i korona je przenosi. Trzon to główny wał łączący głowicę kotwicy z łańcuchem, a szekle znajdują się na główce trzonu, w miejscu połączenia kotwy z liną.
Cechą wyróżniającą projekt nie jest pojedyncza część, ale połączenie pomiędzy nimi. W przypadku stałej konstrukcji trzon i przywry utrzymywałyby jeden kąt; w konstrukcji Halla trzon i zespół łapy są oddzielnymi elementami połączonymi sworzniem w środku korony. [2]
Do czego służy przegub obrotowy
Ten względny ruch pozwala kotwicy zmienić położenie, zamiast utrzymywać jeden ustalony kształt: kiedy kotwica znajduje się na dnie morskim, a lina zaczyna ciągnąć, trzon i przywry mogą obrócić się przeciwko sobie, zamiast zachować sztywność całego zestawu. Laboratoryjne badanie modelowe kotew Halla w złożu piasku opisało to zachowanie. W miarę jak kotwice łuskowate były przeciągane poziomo po piasku, kąt między trzonem a przywrami zwiększał się, a kotwice były stopniowo osadzane w miarę dostosowywania się ich położenia, wbijając się w ziemię. Obserwacja jest ograniczona: pochodzi z modelu w skali wewnętrznej, umieszczonego na dnie piasku i poddanego poziomemu przeciąganiu. W badaniu zmierzono siłę trzymania w tym ustawieniu, ale jego pomiary opisują te modele kotwic i ten piasek — nie stanowią one oceny usług i nie pozwalają przewidzieć, jak pełnowymiarowa kotwica zachowa się na pokładzie. Test pokazuje, jaki jest cel złącza obrotowego — konstrukcja ma umożliwiać kotwicy zmianę orientacji w miarę zwiększania się obciążenia, a nie osadzanie się w postaci sztywnej bryły na dnie. [2]
Czytanie rysunku kotwicy przedpokoju
Rysunek kotwicy Halla lub arkusz specyfikacji to przeważnie zestaw wymiarów wokół dwóch pomysłów: kształtu zespołu korony i łapy oraz trzonu łączącego go z łańcuchem. Poniższa tabela przedstawia kategorie, które warto zlokalizować na rysunku. Nie są tu podane żadne konkretne wartości, ponieważ liczby należą do konkretnego rysunku, normy lub projektu – zadaniem jest je znaleźć i przeczytać, a nie przyjąć wartość.
| Czego szukać | Dlaczego to ma znaczenie |
|---|---|
| Trzon — długość całkowita i przekrój | Trzon łączy głowicę kotwicy z łańcuchem; jego długość i przekrój opisują sposób, w jaki kotwica dociera do kabla. |
| Korona — szerokość i długość | Korona niesie przywry i oś; jego rozmiar otacza koniec stykający się z ziemią. |
| Geometria Fluke — szerokość, grubość i długość | Opisują one części przeznaczone do połączenia z dnem morskim oraz miejsca, w których zespół jest najgrubszy i najcieńszy. |
| Oś obrotu pomiędzy trzonem a przywrami | Potwierdza charakterystyczne połączenie projektu: trzpień i zespół łapy, które obracają się wokół środka korony. |
| Podłączenie na główce trzonu | Kotwica styka się z kablem przy szekli na główce trzonu; sprawdź, czy połączenie głowicy na rysunku odpowiada końcówce łańcucha faktycznie używanej na statku. |
| Pozycja złożona i dostępna przestrzeń | Sprawdź zarys składowania i wymagane prześwity w stosunku do układu statku. |
Kotwica to jeden element łańcucha połączeń biegnącego od przywr, przez szekle, do liny i znajdującego się na pokładzie sprzętu do obsługi łańcucha. Ostatnie wiersze tabeli to rodzaj kontroli interfejsu, który łatwo jest pozostawić na później. Kiedy te interfejsy zostaną odczytane razem, rysunek kotwicy stanie się sposobem na potwierdzenie, że elementy pasują, a nie tylko zdjęcie odlewu.
Dlaczego nazwa nie rozstrzyga o zastąpieniu lub utrzymaniu władzy
Warto oddzielić czym jest kotwica Halla od tego, co może sugerować jej nazwa. „Hall” to nazwa projektu. Znajduje się obok innych projektów bez kolb, takich jak Spek, zamiast nazywać klasę siły trzymania. [1] Nazwa projektu informuje o kształcie i układzie, na który patrzysz; samo w sobie nie mówi, jak duża jest siła trzymania kotwicy, na jakim podłożu ani czy można ją zastąpić inną kotwicą na danym statku.
Dla kupującego oznacza to, że nazwa i rysunek współpracują ze sobą. Obie kotwice można określić jako kotwice Halla, ale mimo to różnią się rozmiarem, przekrojem i szczegółami, a przydatność każdej z nich zależy od wymagań statku i warunków, w jakich jest zakotwiczony.
Od projektu do produktu
Aby zobaczyć kotwy Halla jako dostarczony sprzęt i zakres, do którego należą, możesz przeglądaćStrona produktu z kotwicą do halii szerszezakres kotwic morskich. Jeśli porównujesz z innym projektem, naszymprzewodnik po typach kotwic statkówumieszcza Halla i Spka w kontekście orazjak kotwice statków rozwijają siłę trzymaniawyjaśnia, dlaczego wydajność trzymania nie jest odczytywana z nazwiska. Kiedy pytamy o konkretną kotwicę, dobrze jest podać nazwę projektu, wymagany rozmiar oraz dostępny rysunek lub specyfikację — te szczegóły pozwalają zidentyfikować dany element, podczas gdy ostateczna przydatność zależy od wymagań statku.
Referencje
[1] Wärtsilä,Encyklopedia technologii morskiej i energetycznej — „Kotwica”. Cytowano wyłącznie ze względów terminologicznych: kotwy bezwypustowe jako grupa konstrukcyjna obejmująca typy SPEK i HALL.
[2] Ren, Yu-Xiao; Lei, Zhen-Ming; Słońce, Li-Qiang; i Yan, Shu-Wang (2016),Badania modelowe kotwic halowych wciąganych w piasku, Journal of Marine Science and Technology, tom. 24, nr 1, s. 26–31, DOI 10.6119/JMST-016-0125-4. Cytowano w odniesieniu do części i sworznia łączącego trzpień z koroną oraz w celu ograniczonych obserwacji jakościowych z testów modelu złoża piaskowego; jego zmierzone wartości nie są odtwarzane i nie są uogólniane na kotwice w eksploatacji.
